Άνοιξη

Ετυμολογίαάνοιξη < αρχαία ελληνική ἄνοιξις

Σπάνια λέξη της αρχαίας ελληνικής ( νοιξις, -εως). Ετυμολογείται από το ρήμα νοίγνυμι ή νοίγω. Αρχικά λοιπόν σήμαινε το άνοιγμα.

Η σημερινή σημασία είναι μεσαιωνική:  μυρισμένη μου νοιξις, το χρόνουρχή καί νιότης (Μιχαήλ Σουμμάκης, Παστώρ φίδος, γουν Ποιμήν πιστός,Βενετία 1638)Τότε, υποκατέστησε στη δημώδη Βυζαντινή την αρχαία λέξηαρ (που σήμερα επιβιώνει στο παράγωγο επίθετο εαρινός, δηλ. ανοιξιάτικος:εαρινή ισημερία), προφανώς για να δηλώσει εκφραστικότερα το «άνοιγμα» του καιρού μετά το χειμώνα. Διαβάζουμε στο Λεξικόν τς καθ’ μς λληνικς Διαλέκτου του Σκαρλάτου Δ. τοῦ Βυζαντίου: νοιξις, χι διότι τότε νοίγει πρός πλον  θάλασσα, λλά διότι τότε νοίγουν τά νθη. Παροιμιώδης φράση: Ένας κού(κ)κος / ένα χελιδόνι δε φέρνει την άνοιξη: οι μεμονωμένες προσπάθειες δεν αρκούν για την πραγματοποίηση σημαντικών αλλαγών.

Πηγή: http://klision.blogspot.gr/2010/04/blog-post_5845.html

Σημασιολογία: Η Άνοιξη είναι μία από τις τέσσερις εποχές της εύκρατης ζώνης. Αστρονομικά ξεκινά με την εαρινή ισημερία κατά τις 21 Μαρτίου στο Βόρειο ημισφαίριο (η ακριβής ημερομηνία ποικίλει ανάμεσα στις 19 και 21 Μαρτίου), περιλαμβάνει τους μήνες ΜάρτιοΑπρίλιο Μάιο και τελειώνει με το θερινό ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου. Στο Νότιο ημισφαίριο η εαρινή ισημερία ξεκινά στις 21 Σεπτεμβρίου, περιλαμβάνει τους μήνες ΣεπτέμβριοΟκτώβριο και Νοέμβριο και τελειώνει στο χειμερινό ηλιοστάσιο, στις 21 Δεκεμβρίου. Στη μετεωρολογία αναφέρονται συμβατικά οι τρεις μήνες του βόρειου είτε του νότιου ημισφαίριου ως Άνοιξη, παρόλο που η πραγματική διάρκεια της εν λόγω εποχής είναι 21 Μαρτίου – 21 Ιουνίου και 21 Σεπτεμβρίου – 21 Δεκεμβρίου αντίστοιχα. Στο Κελτικό ημερολόγιο, η Άνοιξη περιλαμβάνει τους μήνες Φεβρουάριο – Απρίλιο.

Sidebar